Gönderen Konu: HAYVAN GÜBRESİ NEDEN TOPRAĞA TAZE OLARAK VERİLMEZ?  (Okunma sayısı 4910 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Hakan Mehmet Karahanoglu

  • Yönetici
  • Ağaç
  • *****
  • İleti: 367
  • Karma: +0/-0
  • Bilgi Paylaştıkça Güzeldir
    • Profili Görüntüle
    • yereltohum
    • E-Posta
HAYVAN GÜBRESİ NEDEN TOPRAĞA TAZE OLARAK
VERİLMEZ?


• Taze gübre bazı hastalık etmenlerini ve zararlıları içerir.
• Bünyesinde yabancı ot tohumları bulunur ve uygulandıkları alanda yabancı ot artar.
• Ayrışmamış besinlerden bitkiler yararlanamaz.
• Ayrışma daha uzun sürer.
• Parçalanırken bitkiye zararlı toksik bileşikler oluşur.
• Taze gübrenin parçalanması sırasında topraktaki mevcut azot mikroorganizmalar tarafından tüketilir.

« Son Düzenleme: 05 Mart 2014, 16:45:57 Gönderen: HakanKarahanoglu »

Çevrimdışı Or-Gi

  • Tohum
  • *
  • İleti: 1
  • Karma: +0/-0
    • Profili Görüntüle
    • E-Posta
Ynt: HAYVAN GÜBRESİ NEDEN TOPRAĞA TAZE OLARAK VERİLMEZ?
« Yanıtla #1 : 03 Şubat 2014, 16:21:37 »
nasıl  verilmeli,  gübre  nasıl  toprağa  verilmek  için hazırlanmalı?
toz  haline  falan  getirilmesi  mümkün mü??

Çevrimdışı Hakan Mehmet Karahanoglu

  • Yönetici
  • Ağaç
  • *****
  • İleti: 367
  • Karma: +0/-0
  • Bilgi Paylaştıkça Güzeldir
    • Profili Görüntüle
    • yereltohum
    • E-Posta
Ynt: HAYVAN GÜBRESİ NEDEN TOPRAĞA TAZE OLARAK VERİLMEZ?
« Yanıtla #2 : 03 Şubat 2014, 16:36:36 »
Ahır gübresi bitkilere faydalı olabilmesi için kapsadığı C/N oranı önem taşımaktadır. Bu oran yataklıkla birlikte taze dışkıda 60/1   dir. İyi bir ihtimar ve yanma ile gübredeki bu oranın 15-20/1 düzeyine düşürülmesi gerekir. Ve biz tarımcı olarak kullanılacak ahır gübresi denilince C/N oranı 20nin altına düşmüş organik artıkları anlamaktayız.  C/N oranı küçüldükçe yani azotun oransal değeri büyüdükçe kültür bitkilerinin yararlanması  artar.
Ahır gübresi taze halde toprağa verilirse büyük C/N oranından dolayı bitki bundan yararlanamaz. Toprakta kuruyarak ve çürümeyerek kalır. Ya da havada yavaş yanarak kaybolur. Bu nedenle ahır gübresinin fermantasyonu, yanması, gerekmektedir. Halkımız böyle gübrelere YANMIŞ GÜBRE ‘der.
             Gübrenin yakılması için bazı teknik kurallara uymak gerekir. Bunların başında gübrenin bekletilmesi gelir. Bu bekletme işleminde ise yığın büyüklüğü, yüksekliği büyük önem taşımaktadır. İyi bir yanmanın olabilmesi için yığın yüksekliğinin 1,5m.’ den fazla olması gerekir. Bu durumda, havasız koşullarda faaliyete geçen mikroorganizma faaliyeti ile  gübre ısınır, yanma işlemi çabuklaşır. Mayalanmanın iyi bir biçimde gerçekleşebilmesi için gerekli ön koşullarda biri de yeterli nemin bulunmasıdır . Kuru bir gübre kemreleşir, tezek haline dönüşür ve yanma işlemi durur . Bu nedenle kuruyan gübrelerin ısıtılması, yığına su serpilmesi gerekir . Bu durum özellikle yağışsız geçen mevsimlerde görülmektedir. Kışın ya da erken bahar veya geç güzün genellikle yeterli yağışlarla sağlanmaktadır .
            Gübrenin yanması, mayalanmanın havadar koşullarda olması arzulanır . Havasız koşullarda yaşayan mikroorganizma 60c’nin üzerindeki sıcaklıklarda ölür . Bu işlem bir yavaş yanma olayı olduğundan yığından su buharı ve duman çıkar. Ancak havalanma ne kadar iyi sağlanırsa yanma işlemi de  o kadar çabuklaşır. Yalnız havalandırma işlemini sıcaklığı önleyecek kadar yapmamak gerekir. Yanma işleminin hızlanması için gübrenin hava ile temasının artırılması bunun için de gübre yığınının aktarılması gerekir.
Yanma esnasında C / N oranı hızla düşerek 20’nin altına iner organik madde humusa dönüşür ve açığa çıkan bitki besinlerinden bitkiler kolayca yararlanabilir.
Gerek yığının yapıldığı gerekse aktarmanın yapıldığı yerde açığa çıkan organik asitleri ve bitki besinleri kaybını önlemek için şerbetin mutlaka korunması ya da gübre yerine serpilmesi ya da sulama suyuna katılarak toprağa verilmesi gerekir.